Ik ben Pim van der Wel, geboren in 1950 en autodidact. In 2006 kwam ik in contact met beeldhouwen.

Na enige eerste pogingen ontstond een fascinatie, om niet te zeggen een verslaving voor de bewerking van allerlei soorten stenen.

 

Uitgaande van het karakter en omvang van de steen, die leidend zijn in het proces, moet bezien worden welke vorm en compositie mogelijk zijn.

In de praktijk ontstaat de vorm lopende het proces en maak ik van te voren geen plan. De steen bepaalt wel wat het wordt.

Het proces van het hakken in de ruwe vorm, het raspen om de fijnere lijnen van het beeld te verkrijgen, die glad worden door het schuren en mondt ten slotte uit in het polijsten. Het beeld is dan gevormd en moet dan nog voor de kleur in de olie gezet worden, waarna een laagje was het beeld beschermt tegen invloeden van buiten.

Beeldhouwen is een gevecht, waarbij de wil van de maker botst met de steen. Als er een stuk van de steen afbreekt of een scheur zichtbaar wordt, is het aan de kunstenaar om oplossingen aan te dragen. Snel resultaat is niet mogelijk als het al wenselijk zou zijn. 

 

Mijn beelden laten een landschap van terrassen en trappen zien. Rechte lijnen vormen treden, randen en inkepingen; slechts zelden is de gebogen lijn te zien in mijn werk.

Mijn beelden zijn in de verte liggende oude Italiaanse bergdorpjes, domkerken of delen van tempels uit de Mayacultuur of het Egypte van de oude dynastieën. De beelden hebben veelal een architectonisch of monumentaal karakter.  

Ik ben lid van de groep Zeeuwse kunstenaars.